Φορεσα τα φονικα μου ρουχα
το στομαχι να κρεμεται περα απ την ζωνη
καθισα κι εγραψα σε μια σελιδα
ποια ειναι η αιτια που με πληγωνει
Εσφιξα σε κομπους την καρδια μου
την σκεψη μου προσπαθησα ν'αλυσοδεσω
με χειροπεδες βασταω ορθια τα ονειρα μου
με κοπο συγκρατιεμαι να μην πεσω
Θελησα να μεινω ανεραστος
μα το ενστικτο μου παλι με ξεγελασε
προσπαθω να ζησω αγεραστος
μα ο χρονος ανεπαισθητα με γερασε
Οταν θελω να μην νιωθω
καποιος-κατι,παντα με προδιδει
μια γυναικα με γεμιζει ποθο
και το κορμι μου απλα ενδιδει
προσπαθω το μυαλο μου ν'αδειασω
μα παντα, κατι-καποιος με αγχωνει
κι οσο κοντα στο τελειο κι αν φτασω
αυτο το ταξιδι ποτε δεν τελειωνει
Φορεσα την καλη μου μνημη
την πονεμενη σκεψη αφησα πισω
παραπατωντας φτιαχνω ονομα -χτιζω φημη
επιτελους σερνομαι μοναχα για να ζησω!
28/11/1994 |
|
|
|
