Να μαι ξανα να ταξιδευω πανω στον ιδιο δρομο
που με οδηγει στο τιποτενιο τελος
μες σε μια προστυχη συγχυση
μοναχος μου να παιδευομαι
κατω απ την κουρασμενη μου ψυχη
Να προσπαθω να ξεριζωσω το αγχος
που εχω φυτεμενο στην καρδια
Να μην φοβαμαι πια σ 'οτι ελπιζω
και ν'ανοιξω διαπλατα τα ματια μου
στους οριζοντες του χαους
Να'μαι ξανα να περιπλανιεμαι
σερνοντας μια αλυσιδα μ'αμαρτιες και λαθη
κι οταν νιωθω απογοητευση και φοβο
ν'αφηνομαι να με βυθιζει στον βουρκο της
Παγιδευμενος πανω στον ιδιο χαρτη
ψαχνωντας την δυναμη να σπασω το φραγμα
...να "με αφησω"να φυγω!
θα το κανω (και) αυτη τη φορα!?
Ν'αφησω πισω ερωτες και συνηθειες
να θαψω την χαρα της θλιψης που με πολιορκει
και να καταραστω και ψεμματα κι αληθειες
μα ομως για ποσο?....για ποσο???
22/09/1996 |
|
|
|
