Ολα αυτα που θα μπορουσα να θυμαμαι
και ολα εκεινα που θα επρεπε να ειχα ξεχασει
αυτη η ζωη μ αφηνει αδιαφορο...
Χιλιαδες φορες με ψαχνω
και με βρισκω χαμενο
στην ουτοπια του νου
μοιαζω με ναρκομανη
την μια γελαω αναιτια
την αλλη κλαιω σιωπηλα
χωρις ειρμο,χωρις συστολη
Αλλαζω συχνα καταστασεις
μα δεν καταφερνω ενα προσωπο να βρω
Την μια ιπταμαι στον αερα
την αλλη βουλιαζω στο κενο
Δεν ξερω πια τι ψαχνω να βρω
Κοιταζω ολους αυτους τους ανθρωπους
και νιωθω τοσο διαφορετικος
Τι κανω εγω αναμεσα τους?
Πως βρεθηκαν αυτοι γυρω μου?
μου φραζουν το βλεμμα
μου κλεινουν τον δρομο
διεξοδο μ εμποδιζουν να βρω
την λυση γυρευω καθως αργοπεθαινω
στην αυτοκαταστροφικη πορεια μου
εσωστρεφομαι γιατι αγαπω!
γιατι δεν θελω να πληγωσω κανεναν
ετσι καταστρεφω τον εαυτο μου!
24-03-1991 |
|
|
|
