Ανασαινω την ανασα σου
διαβολικα καυτη
να τρεφει τον ποθο της ψευδαισθησης
το οραμα του παθους
Δεν με ξεχνας οπως θα 'πρεπε
γι'αυτο και σε θυμαμαι
Σε κρατω σ ενα υποσυνειδητο κελι
γιατι σε θελω
Σε στριμωχνω στην μεση της απογνωσης
Σαν κουραστεις να μ'αγαπας
τοτε να μ'αναγκασεις να σου δωσω
νεα ερεισματα,νεα φιλια,νεα ονειρα
Μεχρι να μ'ερωτευτεις
Ξανα...παντα...για παντα!
Για οσο κραταει μια ζωη
Ανασαινω τον ποθο σου
που ακολουθει το πεπρωμενο μας
ζητιανευοντας την εκπληρωση
Ανασαινω το παθος σου
καιει σκοτεινα ,υπογεια
ψαχνωντας διεξοδο στο φως
Σ'αναζητω!
Ανασαινω τον ερωτα σου
κυνηγαω την σκια του
Ακουω την φωνη σου
που σερνεται στ αυτια μου
...με κανει και τρεμω
Ζηταω την αγαπη σου
Ζηταω την ζωη σου
Ξανα...παντα...για παντα!
05/08/1996 |
|
|
|
