Η νυχτα αιμοραγει
καθως το φεγγαρι αποσυντιθεται
Ξυπνω τρομαγμενος στα μαυρα μεσανυχτα
και νιωθω την ζωη να σαπιζει γυρω μου
Καποτε υπηρχε καποιο νοημα
τωρα ολα εχουν χαθει
Ψαχνω να κρυφτω στο σκοταδι της υπαρξης μου
μα δεν το βρισκω
Ξυπνω μες την νυχτα
σ εναν κοσμο που αποσυντιθεται
το φεγγαρι σβηνει και η ζωη σαπιζει
Ψαχνω να σε βρω μεσα απο φωτα νεον
και σκοτεινα αδεια δωματια
Κρυβεσαι πισω απ το φως που με τυφλωνει
η απλα δεν υπαρχεις ...
Το σωμα μου σαπιζει στο κενο
Το νοημα χανεται
Η ζωη αποσυντιθεται!
15-05-1991 |
|
|
|
