Συνεπαρμενος απ'τον αλμυρο ζεστο της ανεμο
που ξεκουραζει το μυαλο και το κορμι μου
Γλυκεια ομορφια κατω απ την βρωμια της εξελιξης
υπαρκτη και κρυμενη πισω απ την μασκα του κερδους
Αφηστε με να ονειρευτω!
Νυχτα και μερα εδω ομορφα πλεκονται
κυλαει ο χρονος σαν οπτασια που γιατρευει
κι ολοι οι εφιαλτες μου εξαφανιζονται
νιατα-ζωη μες'τα στενα της σε στριμωχνουν
θα μουν ανοητος αν δεν ερωτευομουν!
Αφηστε με εδω να κλαψω!
Εδω που βρηκα την γαληνη των αισθησεων
που ενιωσα ποιος ειναι ο εαυτος μου
εδω οι φοβοι μου εξαφανιστηκαν
Τοση ομορφια,τετοια γαληνη!
Γιατι μ αφηνετε να φυγω?
Αφηστε με για παντα εδω να μεινω!
Να γινω ενα με τα πετρινα σκαλοπατια
ενα με τ'αγονα βουνα
να ταξιδευω με τον ανεμο
και να βουλιαζω στην ακρογιαλια
Να συνανταω τα ονειρα μου
να βρισκω λιγο απο ευτυχια
λιγη αγαπη για ζωη
Αφηστε με να ερωτευτω
Αφηστε με εδω να πεθανω!
03/08/1993 |
|
|
|
