Σε στιγμες αρρωστιας (3-κληρονομικοτητα)

Ομως μεσα στα ματια ενος απομακρου
αλλα μ ανθρωπινη φωνη οντος
θα υπαρχει παντα ενα κομματι απ τα δικα μου ματια
Κι οπως εγω κουβαλουσα τα μυριαδες ιχνη
απο μορφες των αιωνων που περασαν
ετσι κι αυτο θα συνεχισει...
Με μια μικρη αυξηση
μ ακομα ενα καινουριο κομματι
και καθως οι αιωνες περνουν
καθε γενια σηκωνει ενα κομματι παραπανω
καθε γενια κουβαλα κι ενα σημαδι απο καθε μια προηγουμενη
ολων μαζι και καθε μια ξεχωριστα
και ολα μαζι ενωνονται
απ την εποχη των σπηλαιων και των παγετωνων
μεχρι τον ηλεκτρισμο και την ατομικη βομβα
το χθες μεσα στο σημερα υπαρχει
εξελισεται μα εχει και την παλια του υφη
συνεχιζεται μεσα μας
προχωρα και επαυξανεται
συνεχεια μεγαλωνει,βαραινει
μεχρι να ερθει η στιγμη που γινεται αφορητο
μας κουραζει μας ποναει
κι αν και μας τρεφει με την δυναμη του απειρου
πολλες φορες δεν τα καταφερνουμε
το ξεφωρτονομαστε μονο σταματωντας την αναπαραγωγη
την γενια μας ,την εξελιξη και την ζωη μας...

                                                                       16/04/1993

Αναγνώστες