Δεν θελω να ακουω πλεον
τις κραυγες των ανοητων
Δεν θελω να βλεπω πια
κορμια να συγκρουονται
Θελω να βουλιαξω στην σιωπη ενος αλλιωτικου κοσμου
Δεν αντεχω πια
την εικονα της βιας
Μουσικες και φωνες
μου τρυπαν το μυαλο
Λαχταρω περισοτερο την ηδονη της λασπης
Το αισθημα της επαφης που τοσο μου χει λειψει
Θελω να φυγω ησυχα,οπως ηρθα...
να μπω στου σκοταδιου την τρυπα,οπως βγηκα...
Τα ματια μου να κλεισω,ν'αρχισει το ταξιδι...
το πιο μεγαλο...
ισως και το πιο ομορφο!
15/01/1999 |
|
|
|
