Θα ερθει μια μερα που θα με χασεις
τα ρουχα θα μαζεψω και θα φυγω
και μια λεξη να μου πεις πριν προφτασεις
....θα εξαφανιστω!
Στην σχισμενη σελιδα ενος ημερολογιου σε κρατω φυλακισμενη
μια πορνη αναμνηση μια σκια φωτισμενη
καθως ανοιγω το παχυ νοητο εξωφυλλο
πετιεσαι σαν αιμα,κοκκινο καυτο
μες της συνειδησης μου το παραθυροφυλλο
χτυπας με δυναμη ,ν αποφυγεις το γραφτο
Ανοιχτα βλεφαρα,τα ματια σου παραμονευουν
την λαθος κινηση του αγνου πανικου
τα λογια σου εξυπνα ζωντανα χορευουν
μετρωντας ωρες-τις τελευταιες ωρες-του ιδανικου
Δεν ειναι για σενα αυτο το τραγουδι
δεν στο αφιερωσε ποτε κανεις
σε 'σενα χαριζω ενα ασπρο λουλουδι
μονο που εσυ ποτε δεν θα δεις
γιατι προτου το αγγιξεις θα χαθεις!
Στην κομενη σελιδα στην τελευταια γραμμη
κατι ηταν γραμμενο μ' ανασα κοφτη
μια γιγαντια ελξη για οτι εχει χαθει
ο λυγμος καποιας θλιψης πανω σ ενα χαρτι
οτι θα 'ρθει η μερα
που θα φτιαξω την βαλιτσα μου και θα εξαφανιστω!
Πισω μου ολοι θα ωρυονται μα ομως εγω...
Την πορτα θα κλεισω
το κενο να γεμισω
ολα θα τα αφησω
και τα μαγια σαν λυσω...
στο τρελλο συννεφο της αρμονικης επιγειας ευτυχιας θα σου ψιθυρισω:
Πισω δεν θα γυρισω
Θα χαθω!
27-11-1994 |
|
|
|
