Μες το δισακι του μυαλου μου
κουβαλω φοβους
απο εκεινους που μ'αφηνουν πληγωμενο
που με κρατανε παντα παγωμενο
....να μην μπορω!
Στις καταιγιδες της ζωης
χωρις ομπρελα
να μαι συνεχεια γυμνος και κουρασμενος
απογοητευμενος και αρρωστημενος
....χωρις τελος!
Ετσι θυμαμαι ολη μου την ιστορια
το παρελθον που μ'εχει προσπερασει
ποτε μου να μην νιωθω ευτυχια
παντα μια ανασα απ'το τελος,κατι θα χαλασει
Μα ομως εχω μαθει,εχω συνηθισει
το πιο μαυρο σεναριο πρωτα να υφαινω
αφου τετοιο παιχνιδι μου επαιξε η φυση
ποτε να μην τελειωνω,ποτε να μην πεθαινω
Μονο ανεκπληρωτα να μενουν τα ονειρα μου
οι ποθοι και τα παθη της ζωης μου
ποτε αρκετα να ειναι ,οσα κι αν κανω
Ποτε αρκετα....ποτε....εκτος και αν.....
στο ανεκπληρωτο εχω μαθει,ισως μ αρεσει
την ομορφια του εχω ανακαλυψει
την ηδονη του παιρνω κι εχω φτιαξει
μιας ανεκπληρωτης ευτυχιας...Ευτυχια!
29/08/2000 |
|
|
|
