Ξεκινωντας ξανα και παλι απ΄το μηδεν
εργατης της παρακμης μου
με χιλιαδες δαιμονες να με τριγυριζουν
Τυψεις απ την σκληρη εφηβεια
Αποφασεις για ενα αβεβαιο μελλον
Τριγυρνωντας παλι γυρω απ το μηδεν
χωρις να μπορω τελικα να καταληξω
αν λιωσω ορθιος η σαπισω καθιστος
η αν την σηψη προσπαθησω να σταματησω
εστω για λιγο...
Αντιδρωντας ξανα,παντα το ιδιο
μοναχα οι εποχες εχουν αλαξει
και τα σημαδια τους πανω μου χαραξαν
Να επιζησω σερναμενος στη σιγουρια?
η να κυνηγησω το ονειρο?
αυτο που πουθενα δεν καταληγει
ομως μου δινει μια αλλη ευτυχια
κι υστερα στο μηδεν με ριχνει
να βασανιζομαι μες'την αποτυχια
διαρκως...
Ξεκινησα για ενα ταξιδι
που ξερω πως θα καταληξει
αν κι ελπιζω κατι ξαφνικο να συμβει
να γινει η ελπιδα αληθεια
και το ονειρο ζωη
και μια στιγμη προτου σαλπαρει το καραβι
εχω μια ευκαιρια,και το διλημα
...μηπως ειναι καλυτερα να πηδηξω στην στερια?
06/06/1997 |
|
|
|
