Τα μαυρα μου καταστιχα επιασα παλι
τα μαυρα μου εσωψυχα να φτυσω στο χαρτι
βασανισμενος απ την ασκοπη κραιπαλη
κοματιασμενος μες σ'αιωνια "γιατι"
Μιας κι η ζωη με κουρασε,κι ας μην την εχω ζησει
το σωμα μου αρρωστησε και το μυαλο μαζι
ο χρονος με παρεσυρε ομως δεν βρηκα λυση
σ'ετουτο το ταξιδι μου,σ'αυτην εδω τη γη
Τα ματια μου στενεψανε,ντρεπομαι να κοιταξω
τα ποδια μου παρελυσαν,δεν αντεχω να σταθω
δυναμη να αντισταθω δεν βρισκω οπου κι αν ψαξω
ενστικτα και αισθηματα φοβαμαι να αισθανθω
Τα μαυρα μου καταστιχα επιασα παλι
της πικρας το φαρμακι μου να φτυσω στο χαρτι
μπας κι αλαφρωσω λιγο της αρρωστιας μου τη ζαλη
μα ομως τ'απομειναρια της μου καινε την ψυχη!
18/08/1998 |
|
|
|
