(Ετσι λοιπον)....
Μετραω την ευτυχια μου μεσα απο την αποριψη της δυστυχιας
Γελαω μεσ'απ την θλιψη μου,και παντα καταφερνω αθελα μου
να επιστρεφω στο σημειο που εχω ξεκινησει
Οπως ο φονιας γυριζει στον τοπο του εγκληματος
(Ετσι κι εγω)
Σκιζω τις σαρκες μου προσπαθωντας να ελευθερωσω την ψυχη μου
μετατρεπω την καταθλιψη σε ψεμμα
σφιγγω τα δοντια-ξεχνω τον πονο
ανοιγω τα χερια και πεφτω στο κενο
(αυτο που παντα το εβρισκα μπροστα μου)
περιμενω κατι να με κρατησει
να μην μ αφησει να πεσω
(ομως τιποτα!)
Υστερα καθως διαλυομαι στην συγκρουση με την πραγματικοτητα
σηκωνομαι χαμογελαστος και μαζευοντας τα κομματια μου
σερνομαι προς τα πανω
(Ετσι λοιπον)
Υπαρχει αυτο το κατι που με αναγκαζει ν'αναζητω
να ψαχνω συνεχως για το καλυτερο,για το τελειο
Μια κρυφη γοητεια στην μυστηριωδη δυναμη που με ωθει να ζω
Κυταρα που σκοτωνονται και ξαναγενιουνται μ αλλη μορφη
αλλα παντα με τον ιδιο σκοπο...το αγνωστο!
(Ετσι λοιπον)
μοιραζω ενα ψευτικο μα πετυχημενο χαμογελο
προσπαθωντας να κρυψω την δυστυχια μου
Προσπαθω τουλαχιστον....
Και αν αυτο δεν ειναι κατι....
τοτε φιλε μου -εχε γεια
και πιες ενα ποτο και για μενα!
25/12/1992 |
|
|
|
