Την επαφη μοιαζει αργα να εχουμε χασει
ομως τον πονο καταπινω σιωπηλα
ισως να φαινεται οτι εχω πια ξεχασει
μα η φωτια κοιμαται μεσα μου βαθια
Στην μοναξια μου ειμαι τωρα βυθισμενος
και την μορφη σου εχω φτιαξει ιδανικο
μεσα στις σκεψεις μου συνεχεια χαμενος
για την αρρωστια αυτη δεν εχει γιατρικο
Περνανε πανω μου οι μηνες και τα χρονια
εμεινα αποκληρος σαν γερος ναυαγος
λιωνουνε μεσα μου οι μνημες σαν τα χιονια
λεω,στην σιωπη μου θα πεθανω μοναχος
Κι αν καποια ελπιδα καπου εχει ξεμεινει
χαμενη δειχνει τωρα μες στην σκοτεινια
μονο αν το φως καποτε βρει ισως να γινει
να ξεκινησουμε απ την αρχη ξανα
15/04/2020 |
|
|
|
