Μια αλλοκοτη μελαγχολια με λιωνει
τιθασευει τον νου που ζαλιζεται
μια ιστορια που τελειωνει
ομως κρυφα διαιωνιζεται
Δεν περιμενα πως θα χα το κουραγιο
νομιζα πως στερεψα απο αισθηματα
την ζωη μου ενιωθα σαν ναυαγιο
που κλυδωνιζεται στα κυματα
Μα μες απ την λογικη που με τρελαινει
κι δεν μ αφηνει να ησυχασω
οταν ο ερωτας νομιζω πως πεθαινει
τοτε ειναι που δεν μπορω να τον ξεχασω
Ειναι που θελω να γυρισω πισω
τις ωρες,τα λεπτα και τις κινησεις
ξανα ποτε να μην σ αφησω
κι ολα τα λαθη μου να συγχωρησεις
Παντοτε ειν αργα οταν καταλαβαινω
πως καπου αφησα τον ελεγχο να μου ξεφυγει
παντα στο τελος το μαθαινω
κι μια συγγνωμη μου,ειναι πολυ λιγη
Οταν μπλεκει η λογικη με το συναισθημα
ολα μπερδευονται,γινονται ανω-κατω
διαλυομαι κι εχω αυτο το ασχημο προαισθημα
πως θα πεσω ακομα παρακατω
...και συνεχως παρακαλαω και αναρωτιεμαι:
Γιατι να μην ειμαι κι εγω ιδιος μ ολους τους αλλους?!!!
21/04/1997
τιθασευει τον νου που ζαλιζεται
μια ιστορια που τελειωνει
ομως κρυφα διαιωνιζεται
Δεν περιμενα πως θα χα το κουραγιο
νομιζα πως στερεψα απο αισθηματα
την ζωη μου ενιωθα σαν ναυαγιο
που κλυδωνιζεται στα κυματα
Μα μες απ την λογικη που με τρελαινει
κι δεν μ αφηνει να ησυχασω
οταν ο ερωτας νομιζω πως πεθαινει
τοτε ειναι που δεν μπορω να τον ξεχασω
Ειναι που θελω να γυρισω πισω
τις ωρες,τα λεπτα και τις κινησεις
ξανα ποτε να μην σ αφησω
κι ολα τα λαθη μου να συγχωρησεις
Παντοτε ειν αργα οταν καταλαβαινω
πως καπου αφησα τον ελεγχο να μου ξεφυγει
παντα στο τελος το μαθαινω
κι μια συγγνωμη μου,ειναι πολυ λιγη
Οταν μπλεκει η λογικη με το συναισθημα
ολα μπερδευονται,γινονται ανω-κατω
διαλυομαι κι εχω αυτο το ασχημο προαισθημα
πως θα πεσω ακομα παρακατω
...και συνεχως παρακαλαω και αναρωτιεμαι:
Γιατι να μην ειμαι κι εγω ιδιος μ ολους τους αλλους?!!!
21/04/1997
